شما و اتومبيل اتان


خودروی ضد ملی

 Wednesday, June 06, 2007

 

خودروی ضد ملی !!

  

 دوست بسیار عزیزم جناب آقای مهندس  عرفانی :

 

با تشکر از مطلبی که فرستادی ؛ اما این مطلب قبل از اینکه جالب باشدتاسف انگیز است ! تاسف برای این اینکه چگونه صنایع خودروسازی که گل سر سبد تمامی صنایع در همه دنیاست چگونه در این دیار به این وضع فلاکت بار تبدیل شده است بطوریکه من آرزو می کردم که آن جوان مشهدی که ماشین ها را می شست همان لنگ اش را نگه می داشت و از خیر تاسیس کارخانه خودروسازی می گذشت .

واقعا چرا ما باید برویم و قطعات کهنه و فرسوده  کارخانه  ورشکسته تالبوت انگلیس را بخریم ؟ خیلی از تکنوکراتها اعتقاد دارند که از طریق صنعت مونتاژ است که می توان به دروازه های صنعت دست پیدا کرد . اما این دلیل نمی شود که ما مصرف کننده اجناس بنجل واز رده خارج غرب باشیم همین کاری که الان هم کم و بیش در حال انجام آن هستیم متاسفانه !  و من به عنوان کسی که سالها دارای اولین مدل پیکان بوده است  ! و زجرها زیادی از دست این خودرو ملی کشیده است ! به خود حق می دهم که اظهار کاملی در این مورد کنم البته این ها را فراموش کرده بودم ولی شما با این مطلب اتان دوباره داغ ما را تازه کردید .

ولی جدای از همه این حرفها یک نکته مسلم است و آن اینکه طبق قانون همواره  پایداری که می گوید : حق همیشه با مشتری است . توده مردم این حق را دارند که از بهترین و آخرین فن آوری های موجود در دنیا استفاده کنند در هر زمینه ای که باشد و فرقی نمی کند که آن زمینه , صنایع خودروسازی باشد یا لوازم خانگی ؟ ما که نمی توانیم صبر کنیم و بگذاریم که مردم جان بدهند تا مثلا خودمان دستگاه MRI   را درداخل بسازیم ! این موضوع را شما به همه زمینه ها می توانید تعمیم بدهید .

صنعت اتومبیل سازی

 

از بعد از انقلاب ایران صنایع اتومبیل سازی پیشرفت مهمی نکرده اند و همان اتومبیلهای گذشته و بعضی از اتومبیلهای جدید اروپایی مانند پژو و کیا را مونتاژ کرده اند؛ تا چند سال پیش که کارخانجات اتومبیل سازی شروع به طراحی اتومبیلهای جدید کرده اند.

 

تاریخچه مختصر خودروسازی در ایران

ماشین دودی :

می گویند خشت اول چون نهاد معمار کج  ... تا ثریا می رود دیوار کج !

 

 همان اولین ماشینی که وارد ایران شد دودزا بود و این روند هنوز هم ادامه دارد . ماجرا از این قرار بود که  در زمان سلسله بی کفایت قاجاریه و زمان  مظفرالدین شاه قاجار بود که اولین از نوع  فوردکه  از کشور بلژیک خریداری شده بود. وارد ایران شد

 این ماشین که در موقع حرکت دود زیادی از خود میکرد توسط مردم به ماشین دودی یا ارابه دودی تغییر نام داده شد. با شروع شهرسازی بصورت مدرن در سال 1300، واردات ماشین به ایران افزایش یافت. بیشترین اتومبیلها در آن سالها از کشورهای آمریکا و انگلستان به ایران وارد می شد.

تا اینکه  اولین کارخانه اتومبیل سازی در ایران شرکت سهامی ایران ناسیونال بود که به تولید ماشینهای پیکان، با مجوز از شرکت تالبوت انگلستان، اولین تولیدات خود را در سال 1346 روانه بازار کرد. بعداً شرکت ایران ناسیونال به تولید وانت، مینی بوس و اتوبوس هم اقدام کرد .

 

 جالب است که همان موقع هم محصولات انحصاری نبود یعنی درشرایطی که همه نوع خودرویی را براحتی می شد وارد کرد در همان  سال دو مدل از ماشینهای آمریکایی بنام " آریا " و " شاهین "  که در واقع مونتاژ نمونه  رامبلر آمریکایی بودند  توسط کارخانه پارس خودرو روانه بازار شد؛ و یکسال بعد در سال 1347 یک مدل از ماشین فرانسوی سیتروئن بنام " ژیان " توسط شرکت سایپا وارد بازار شد تا حتی فقیرترین اقشار جامعه هم بتوانند خودرویی از خوشان داشته باشند !

 

در سال 1351، شرکت پارس خودرو نام خود را به شرکت " جنرال موتورز ایران " تغییر داد و شروع به ساخت دو مدل از ماشینهای شورولت ( اپل ) 2500cc، 2800cc و همین طور سه مدل دیگر با مجوز از کارخانه آمریکایی جنرال موتورز بنامهای : بیوک، کادیلاک، شولت نوا. تولیدات این ماشینها تا سال 1360 ادامه داشت. تولید ماشینهای ژیان که متعلق به کارخانه سایپا بود در سال 1359 متوقف شد. ولی  قبل از آن تولید ماشینهای رنو 5 که در سال 1354 آغاز شده بود ادامه یافت. این همه تنوع و آزادی انتخاب آن هم در آن زمان واقعا جالب است .

 

خودروسازی در ایران :

الان وضعیت خودروسازی درایران در یک کلام فاجعه آمیز است . چند کارخانه انحصاری بنجل ترین محصولات  را که فرسنگها با استانداردهای جهانی فاصله دارند را با قیمت گزاف به مردم تحمیل می کنند و مردم بینوا که دست اشان از همه جا کوتاه است چاره ای جز خریدن این بنجل ها ندارند  خودروهایی که نه تجهیزات ایمنی دارند نه از نظر مصرف سوخت استاندارد هستند و تمامی مشخصه های فنی آنها از رده خارج است .

کافی است به این نکته اشاره کنم که هم اکنون بیش از 50% خودروهای  سواری تولیدی در اروپا و بخش عمده ای از خودروهای سواری آمریکایی و سایر نقاط جهان مجهز به موتور دیزلی هستند . چیزی که در ایران هنوز حتی مهندسین مکانیک ما از آن بی اطلاع هستند !

الان خودرویی که کیسه هوا و ترمز ای بی اس نداشته باشد در اروپا و آمریکا تولید نمی شود چون اینها جزء تجهیزات ایمنی اساسی خودرو هستند ولی در ایران این وسایل فقط بر روی خودروهای لوکس و آنهم گاهی با سفارش مشتری و در مدلهای خاصی نصب می شود خوب شد که معنی اپشنال را هم در ایران فهمیدیم ؟ در کجای دنیا تجهیزات ایمنی جزء آپشنال ها هستند ؟!!

مثل اینکه دردیار همه چیز معنی دیگری دارد همانگونه که لیزینگ در اینجا معنی ای دارد که فقط مختص کشور ماست 1

خلاصه اینکه تولید پیکان حتی اگر هم کار درستی بود و شاید آغاز خوبی داشت اما مثل تمام چیزهای دیگر بزودی از مسیرش درست اش منحرف شد و نتیجه اش این شد که طی 40 سال تولید این خودرو تفاوتی بین اولین مدل و آخرین مدل آن وجود دارد جز تفاوتهای اندکی در شکل چراغها و سپر ها و اینگونه لوس بازیهایی که مطلقا جنبه فنی و طراحی ندارند .

جالب است بدانید که شرکت تویوتای ژاپن که از برجسته ترین شرکتهای ساخت خودرو در دنیاست هر ساله حدود 8 میلیون خودرو در بیش از 80 مدل مختف تولید می کند !! و البته نیازی به گفتن نیست که مثلا مدلهایی مثل کامری , کرولا -  کارینا و .. که در ایران هم وجوددارند تا چه اندازه با مدلهای مشابه ایرانی تفاوت دارند . و با همین مقایسه کوچک است که می توان به عمق فاجعه پی برد .

حالا ما از ژاپن صرف نظر می کنیم که اصلا قیاس آن با ایران بیمورد است ! همین کره جنوبی فسقلی را در نظر بگیرید که تا  چه اندازه در زمینه خودورسازی پیشرفت کرده است . بطوریکه ما باید برویم و کیا موتورز را که شاخه ای از فورد آمریکاست بیاوریم و با نام پراید در ایران مونتاژ کنیم . واقعا ما تا چه حد سقوط کرده ایم ؟

درصورتیکه جالب تر این است که بدانید همان کارخانه  هیوندایی کره  زمان تاسیس اش  کم و بیش مصادف با شکل گیری ایران ناسیونال ( ایران خودرو فعلی ) بوده است اما خودتان قضاوت کنید که هیوندایی کجاست و پیکان کجا ؟!

 

 

...........................................م.ت خرداد 1386 -

 


mohammad tavakoli