توضیحی در مورد تفاوت های ماشین های دو دیفرانسیل 4WD و AWD

Sunday, August 06, 2017

 

توضیحی در مورد تفاوت های ماشین های دو دیفرانسیل 4WD و AWD

AWD = All Wheel Drive system = سیستم دو دیفرانسیل خودکار (که بطور خودکار و وقتی ماشین نیاز به تراکشن =کشش دارد وارد عمل می شود )

4WD = 4 Wheel Drive = ماشین دو دیفرانسیله عادی ( که با اهرم دیفرانسیل جلو یا عقب بکار می افتد)

2WD = 2 Wheel Drive ماشینی که فقط یک دیفرانسیل دارد و دو تا از چرخهای آن متحرک است .

 

2WD = تک دیفرانسیل جلو

ماشین های عادی اغلب دارای یک دیفرانسیل هستند و این روزها فقط چرخهای جلو هستند که توسط همان دیفرانسیل به حرکت درمی آیند ( مانند پژو و پراید و مینی‌ون‌ها و حتی برخی شاسی‌بلندهای کراس‌اور و  نیز خیلی ماشین های دیگر از سیستم دیفرانسیل جلو استفاده می‌کنند؛...) اینها همان ماشین های تک دیفرانسیل هستند که می توان انها را 2WD نامید هستند و در آنها نیروی خروجی موتور تنها به همان  جفت چرخ‌های جلو منتقل می‌شود.

کاربرد این سیستم مزیت هایی دارد :

  •  هم از نظر اقتصادی مقرون‌به‌صرفه است

  • هم  فضای بهینه‌ای در طراحی ایجاد کرده و فضای مناسب برای پاها در صندلی‌های عقب دارد.

  • در شرایط لغزنده، سیستم FWD = Front Wheel Drive= تک دیفرانسیل جلو  باعث  توزیع وزن مناسب بر روی چرخ‌های جلو می شود و چون سیستم فرمان هم روی این چرخهاست امکان خوبی هم برای ایجاد کشش ایجاد می کند .  

 

دیفرانسیل عقب(RWD) Rear wheel Drive =

 سیستم دیفرانسیل عقب  معمولاً در ماشین های قدیمی ( پیکان و شورولت ... و شاسی‌بلندهای مبتنی بر تراک‌ها و همین‌طور خودروهای اسپورت و سدان‌های با عملکرد بالا مورد استفاده بوده است

این نوع تک دیفرانسیل عقب بویژه برای استفاده در وانت ها و  تراک‌ها، که باید بار حمل کنند بسیار مناسب است چون این امکان را می دهد که بارهای  سنگین و حجیم و با  وزن بالا را بارگیری نمود وبا کشش بهتری حمل نمود.

برای یک خودرو با عملکرد بالا، دیفرانسیل عقب با توزیع وزن با تناسب بیشتر بین دو محور، هندلینگ را بهبود می‌بخشد و با کاستن از وظیفه چرخ‌های جلو، آنها را در شرایط بهتری برای سیستم فرمان قرار می‌دهد. امّا در همین حال، باید توجه داشت که استفاده از دیفرانسیل عقب، کشش کمتری را در مسیر‌های لغزنده به همراه خواهد داشت.

Rear Wheel Drive

تمام تراک‌های سبک موجود در بازار امریکا از مدل سال ۲۰۱۲ دارای سیستم کنترل پایداری الکترونیکی در کنار کنترل کشش هستند که باعث بهبود قابل‌توجه رانندگی در شرایط زمستانی، به‌خصوص برای وسایل نقلیه دیفرانسیل عقب می‌شود. با این وجود، مشاهده شده که سیستم‌های دیفرانسیل‌ تمام‌چرخ و چهار چرخ متحرک، کشش به مراتب بالاتری در شرایط لغزنده ایجاد می‌کنند.

دیفرانسیل تمام‌ چرخ متحرک All wheel drive

در سیستم AWD نیرو را به هر گوشه از خودرو منتقل می‌کند. این سیستم در هنگام شتاب‌گیری، بیشترین  کشش را در جلو ایجاد می‌کند.

مزیت و کارآیی این نوع دیفرانسیل ها در  شرایط زمستانی و رانندگی در یک مسیر متعادل خارج از جاده است.

تفاوت این روش با دو دیفرانسیل های قدیمی آن است که در آن روش قدیمی دیفرانسیل دوم با استفاده از اهرمی دستی ( دنده کمک ) منتقل میشد در سیستم‌های AWD در ابتدا نیرو را به یک جفت از چرخ‌ها، عقب یا جلو، منتقل می‌کنند و وقتی سیستم کامپیوتری هوشمند ماشین  لغزش  یا کشش ضعیف را  تشخیص داد  نیرو به چرخ‌هایی که بیشترین کشش را دارند، ارسال می گردد.

 این سیستم‌های دیفرانسیل AWD به‌ویژه در شرایط آب‌وهوایی‌ای که مدام در حال تغییر است مثلا به هنگام رانندگی در جاده های شمال که گاه باران می بارد و گاه هوا آفتابی است و یا رانندگی در مسیری با بارش متناوب برف و یخبندان مثل جاده های ازنا و لرستان واراک ... کاربرد دارد.

این روزها این  سیستم در شاسی‌بلند‌ها SUV و  خودروها ی  مینی‌ون‌ها کاربرد دارد.

دیفرانسیل چهار چرخ متحرک

در واقع 4WD  با سیستم AWD کاملا متفاوت است

4WD بیشتر در ماشین های قدیمی و برای رانندگی در  شرایط سخت  مانند بالا رفتن از تخته‌سنگ‌ها، عبور از آب‌های عمیق و رانندگی در سراشیبی‌های تند با سطح لغزنده و با کشش کم مناسب بود

 برخی از سیستم‌ها، دارای دیفرانسیل‌هایی هستند که امکان قفل شدن برای ایجاد بیشترین کشش را فراهم می‌کند و در همین حال می‌تواند سرعت چرخ‌های راست و چپ و همین‌طور محورهای جلو و عقب را تنظیم کند.

 

اما سیستم های 4WD هم مدرن شده اند و برخی بصورت  تمام‌ مدت که  این سیستم‌ها همیشه فعال هستند  و یا کوتاه مدت ‌عمل کنند در حالت «اتوماتیک»، خودرو به صورت خودکار بین دو حالت تک‌دیفرانسیل و دو دیفرانسیل سوئیچ می‌کند.

 در حالت کوتاه مدت نیز راننده باید به صورت دستی بین دو حالت دو و چهار چرخ متحرک شیفت انجام دهد.

در خودروهای با سیستم دیفرانسیل چهار چرخ متحرک به صورت کوتاه مدت  نباید در زمین‌های خشک در حالت 4WD  رانندگی کرد چون باعث صدمه دیدن موتور می شود.

 

برای شرایط بارندگی و برف‌های بسیار کم، سیستم‌های دیفرانسیل دو چرخ محرک عملکرد خوبی خواهند داشت و برای بسیاری از وسایل نقلیه، دیفرانسیل جلو، تنظیم مناسبی خواهد بود.

 البته برای خودروهای با عملکرد بالا، سیستم دیفرانسیل عقب ترجیح داده می‌شود

سیستم AWD می‌تواند باعث افزایش کشش شده و هندلینگ شرایط آب‌وهوایی خشک را بهتر نماید

سیستم دیفرانسیل تمام‌چرخ متحرک به‌ویژه در هوای طوفانی، به قابلیت حفظ خودرو در مسیر در هنگام شتاب‌گیری اضافه می‌کند و برای بسیاری از شرایط برفی نرمال و گشت‌های ساده خارج از جاده مناسب است.

اگرمی‌خواهید در شرایط برفی سخت یا جاده های بیرون از شهر رانندگی کنید، و یا به رانندگی خارج از جاده عادت همیشگی دارید، حتماً‌ باید به سراغ گزینه 4WD بروید و همین‌طور فاصله زیادی نسبت به سطح زمین ایجاد کنید.

باید توجه داشته باشید که استفاده از هریک از سیستم‌های AWD یا 4WD  وزن‌ قابل‌توجهی را به خودروی شما اضافه می‌کند و مصرف سوخت آن را هم بیشتر می کند پس اگر عملا نیازی به این نوع از تسهیلات ندارید لازم نیست ماشینی بخرید که AWD داشته باشد چون دو دیفرانسیل چه از نوع عادی و قدیمی و چه از نوع اتوماتیک هم وزن ماشین را سنگین تر می کند و هم مصرف سوخت را بالاتر می برد . بگذریم که در ایران استفاده از SUV = یا به اصطلاح عوام ماشین های شاسی بلند بیشتر برای تفاخر است و کمتر نیاز باعث خرید این ماشین ها می شود !

 

.........نوشته : محمد توکلی – 15 مردادماه 1396 – ممکو KHBIPC

/ 0 نظر / 8 بازدید